Monier–Williams
हेष् — {heṣ} (cf. √{hreṣ}), cl. 1. Ā. (cf. Dhātup. xvi, 20) {héṣate} (Ved. ep. also {ti} ; p. {héṣat} ; {heṣamāṇa} ; pf. {jiheṣire} ; fut. {heṣitā} &c., Gr.), to neigh, whinny &c. &c
हेष् — {heṣ} (prob. connected with √1. {hi}), to be quick or strong or fiery (in the following derivatives):
इन्हें भी देखें :
अभिहेष्;
अवदाहेष्ट;
ग्रहेष्टक;
प्रतिहेष्;
महेष्वास;
यवः, शितश्रूकः, सितश्रूकः, मेध्यः, दिव्यः, अक्षतः, कञ्चुकी, धान्यराजः, तीक्ष्णश्रूकः, तुरगप्रियः, शक्तुः, महेष्टः, पवित्रधान्यम्;
यवः, यवकः, तीक्ष्णशूकः, प्रवेटः, शितशूकः, मेध्यः, दिव्यः, अक्षतः, कञ्चुकी, धान्यराजः, तुरगप्रियः, शक्तुः, महेष्टः, पवित्रधान्यम्;
उशीरः, अभयम्, नलदम्, सेव्यम्, अमृणालम्, जलाशयम्, लामज्जकम्, लघुलयम्, अवदाहम्, इष्टकापथम्, उषीरम्, मृणालम्, लघु, लयम्, अवदानम्, इष्टम्, कापथम्, अवदाहेष्टकापथम्, इन्द्रगुप्तम्, जलवासम्, हरिपिरियम्, वीरम्, वीरणम्, समगन्धिकम्, रणप्रियम्, वीरतरु, शिशिरम्, शीतमूलकम्, वितानमूलकम्, जलमेदस्, सुगन्धिकम्, सुगन्धिमूलकम्, कम्भु;