संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

सद्वृत्ति — {vṛtti} f. good conduct Kām##{-bhāj} (Malamāsat.) or {-viśiṣṭa} (MW.), mfn. possessing good habits, having a good character

इन्हें भी देखें : असद्वृत्ति; सद्वृत्तिः; शुचिता, दाक्षिण्यम्, ऋजुता, आर्जवम्, सारल्यम्, अमाया, अकपटः, अव्याजः, न्यायिता;