विक्लम् — {vi-√klam} (only in pf. {-caklame}), to become faint or weak, despond, despair Śiś. xv, 127
इन्हें भी देखें : कृशः भू, विम्लै, विक्लम्, उद्वै, इयस्य, कूप्, दुर्बलीभू;
e59igr
rrwqi4
yszk01
lyii08
w1fnvw
0tjad5
1ybkxh
qfujgg
pc5nqo
384v90