संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

रेवट — {revaṭa} m. (only ) a boar##a bamboo or dust ({veṇu} or {reṇu})##a whirlwind##a doctor skilled in antidotes##oil of the Morunga tree##the fruit of the plantain##n. a muscle or a conch-shell which coils from right to left

इन्हें भी देखें : शङ्खः, कम्बुः, कम्बोजः, अब्जः, अर्णोभवः, पावनध्वनाः, अन्तकुटिलः, महानादः, श्वेतः, पूतः, मुखरः, दीर्घनादः, बहुनादः, हरिप्रियः, कस्रुः, दरम्, जलजः, रेवटः; दक्षिणावर्तशङ्खः, रेवटम्;