संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

माष — {māṣa} m. (n., g. {ardharcâdi}) a bean &c. &c. (sg. the plant##pl. the fruit##in later times = Phaseolus Radiatus, a valued kind of pulse having seeds marked with black and grey spots)##a partic. weight of gold (= 5 Kṛishṇalas= 1/10 Suvārṇa##the weight in common use is said to be about 17 grains troy)##a cutaneous eruption resembling beans##a fool, blockhead##N. of a man, g. {bāhv-ādi}##pl. (with or scil. {akṛṣṭāḥ}) 'wild beans', N. of a Ṛishi-gaṇs (the children of Śu-rabhi, to whom ix, 86, 1-10 is ascribed)##({ī}), f. below

इन्हें भी देखें : अकल्माष; अध्यर्धमाष्य; अनुमाषम्; अभिन्नपरिकर्माष्टक; अमाष; आद्यमाषक; आनुमाष्य; आर्द्रमाषा; राजमाषः; कल्माषपादः; माषपर्णी, हयपुच्छी, काम्बोजी, महासहा, सिंहपुच्छी, ऋषिप्रोक्ता, कृष्णवृन्ता, पाण्डुलोमशपर्णिनी, आर्द्रमाषा, मांसमाषा, मङ्गल्या, हयपुच्छिका, हंसमाषा, अश्वपुच्छा, पाण्डुरा, माषपर्णिका, कल्याणी, वज्रमूली, शालिपर्णी, विसारिणी, आत्मोद्भवा, बहुफला, स्वयम्भूः सुलभा, घना, सिंहविन्ना, विशाचिका; राजमाषः, नीलमाषः, नृपमाषः, नृपोचितः;