संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

मल्लि — {malli} m. the act of having, holding, possessing (cf. {mali})##N. of the 19th Arhat of the present Avasarpiṇī##f. (= {mallikā}) Jasminum Zambac (also {ī})##earthenware##a seat

इन्हें भी देखें : कस्तूरीमल्लिका; कालमल्लिका; कृष्णमल्लिका; गिरिमल्लिका; गूधमल्लिका; दुर्मल्लिका; नवमल्लिका; नीलमल्लिका; कुटजः, शक्रः, वत्सकः, गिरिमल्लिका, कौटजः, वृक्षकः, शक्रपर्यायः, काही, कालिङ्गः, मल्लिकापुष्पः, प्रावृष्यः, शत्रुपादपः, वरतिक्तः, यवफलः, सङ्ग्राही, पाण्डुरद्रुमः, प्रावृषेण्यः, महागन्धः, पाण्डरः; कृष्णपर्णी, कृष्णमल्लिका, कालमल्लिका, मालूकः, भूतपतिः, कुठेरः, कुठेरकः, कवरा, कायस्था, करालम्, करालकम्, अविगन्धिका, अर्जकः, कवरा, कठिल्लकः, कठिञ्जरः; त्रिपुरमल्लिका; मल्लिका-आम्रम्;