संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


हिन्दी — अंग्रेजी

ब्रह्मचर्य — celibacy (Noun)

ब्रह्मचर्य — celibate (Noun)

Monier–Williams

ब्रह्मचर्य — {cárya} n. study of the Veda, the state of an unmarried religious student, a state of continence and chastity (also {ā} f. ) &c. &c. (acc. with √{grah}, {car}, {vas}, {ā-√gam}, {upa-√i}, to practise chastity##cf. {-cārin})##{-tva} n. the unmarried state, continence, chastity##{-vat} mfn. leading the life of an unmarried religious student, practising chastity##{-vrata} n. a vow of chastity, BeahmaP##{-skhalana} n. deviating from chastity##{ryâśrama} m. the period of unmarried religious studentship

इन्हें भी देखें : अतिब्रह्मचर्य; अब्रह्मचर्य; अब्रह्मचर्यक; वेदब्रह्मचर्य; अवकीर्णिन्; ब्रह्मचारिणी; मैथुनम्, रतम्, संभोगः, कामकेलिः, रतिकर्म, सुरतम्, सङ्गतम्, रतिलक्षम्, संवेशनम्, अभिमानितम्, घर्षितम्, संप्रयोगः, अनारतम्, अब्रह्मचर्यकम्, उपसृष्टम्, त्रिभद्रम्, क्रीडारत्नम्, महासुखम्, व्यवायः, ग्राम्यधर्मः, निधुवनम्, अभिगमनम्, अभिगमः, मैथुनगमनम्, याभः; दीक्षा; भीष्मः, गाङ्गेयः, देवव्रतः; ब्रह्मचारी, प्रथमाश्रमी; ब्रह्मचर्यम्; कौमार्यम्;

These Also : celibate; celibacy;