संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

प्राश्य — {prâśya} mfn. to be eaten, eatable TBr. KātyŚr. R

इन्हें भी देखें : चातुष्प्राश्य; खाद्यम्, प्राश्यम्, भक्ष्यम्, भोज्यम्, भोज्यवस्तु, भोज्यद्रव्यम्;