संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

पाशिन् — धृतराष्ट्रपुत्रः।; "पाशिनः वर्णनं धार्मिकेषु ग्रन्थेषु प्राप्यते।" (noun)

Monier–Williams

पाशिन् — {pāśín} mfn. having a net or noose, laying snares##m. a bird-catcher, trapper Āpast##N. of Varuṇa MBh. Hariv##of Yama RTL. 290##of a son of Dhṛita-rāshira MBh

इन्हें भी देखें : अमेध्यकुणपाशिन्; कपालपाशिन्; झम्पाशिन्; पुष्पाशिन्; विपाशिन्;