संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

परिष्ठा — {pari-ṣṭhā} (√{sthā}), P. Ā. {-tiṣṭhati}, {te} (pf. {-taṣṭhau}##fut. {-ṣṭhāsyati} Pāṇ. 8-3, 64. Sch##3. pl. pf. {-tasthuḥ} RV. Pañc##aor. {-ṣṭhāt}, {-ṣṭhuḥ} RV##{-ṣṭhāḥ} Padap##{-sthāḥ} AV.), to stand round, be in a person's way, obstruct, hinder RV. &c. &c##to crowd from all sides Pañc##(Ā.) to remain, survive MBh.: Caus. {-sthāpayati} (ind. p. {-sthāpya}), to beset, surround AV##to place near, cause to stay close by Kathās

परिष्ठा — {pari-ṣṭhā} mfn. obstructing, hindering##f. obstruction, impediment RV. AV

इन्हें भी देखें : अवरोधक, अवरोधिन्, बाधक, अनुरोधक, अनुरोधिन्, निरोधिन्, परिष्ठा; विघ्नय, विरुध्, अवरुध्, उपरुध्, समारुध्, संनिरुध्, संरुध्, समुपरुध्, निबाध्, परिरुध्, परिष्ठा, निबन्ध्, विबन्ध्, व्याहन्, विष्टम्भ्, विष्टम्भय, द्वृ, युप्;