संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

पणिः — पौराणिकः ऋषिविशेषः।; "पणेः वर्णनं ऋग्वेदे प्राप्यते।" (noun)

पणिः — राक्षसविशेषः ।; "पणयः कोशान् अपेक्षन्ते" (noun)

इन्हें भी देखें : विपणपणिः; कदर्यः, पणिः, वण्डरः; गोपाल-तपणि-उपनिषद्, गोपाल-तपणिः; रामतापणि-उपनिषद्, रामतापणिः; क्षेपणास्त्रम्, क्षिपणिः; क्षेपणी, क्षेपणिः, क्षिपणिः, क्षिपणी, क्षपणी, नौकादण्डः, नौदण्डः, अरित्रम्, आरित्रम्, तरण्डः, तरिरथः;