संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

दास् — {dās} cl. 1. P. Ā. {dāsati}, {te}, to give (cf. Dhātup. xxi, 28), cl. 5. P. {dāsnoti} (v. l. for {dāś} xxvii, 32), to hurt, injure. (There occurs only {dāsati} with {abhi}##s.v.)

दास् — {dās} cl. 1. P. Ā. {dāsati}, {te}, to give (cf. Dhātup. xxi, 28), cl. 5. P. {dāsnoti} (v. l. for {dāś} xxvii, 32), to hurt, injure. (There occurs only {dāsati} with {abhi}##s.v.)

इन्हें भी देखें : अभिदास्; अर्णवसरिदास्रित; उदास्; उदास्था; उदास्थित; उदास्यपुच्छ; औदास्य; दास्याःपुत्र; हिसारनगरम्; भृत्यता, भृत्यत्वम्, दास्यम्, भृत्याभावः, भृत्यभावः, दासभावः, प्रेष्यता, शूद्रता, प्रेष्यम्, प्रैष्यम्, प्रेष्यत्वम्, भौजिष्यम्; अदीक्षित; सेवा, दास्यम्, भृतिः;

These Also : do with; inarguable; unarguable; stand for; unquestionably; put up with; in question; unimpeachably; a matter of opinion; a matter of opinion; arguable; arguably;