संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


जन्मिन्

जन्तु

creature

शब्द-भेद : पुं.

जन्तु

जीव, प्राणी, बच्चा, मानव, सेवक

creature, living-being, child, man, servant

शब्द-भेद : पुं.
Monier–Williams

जन्तु — {jantú} m. a child, offspring īc, 58##a creature, living being, man, person (the sg. also used collectively, e.g. {sarva j}, everybody' v, 5/6##{ayaṃ jantuḥ}, 'the man' ii, 20 iii, 20 xii, 99) &c##a kinsman, servant i, 81, 9 and 94, 5 ; x, 140, 4##any animal of the lowest organisation, worms, insects vi, 68 f. xiv, 1136##(n.) iii, 53 and##a tree##N. of a son of Somaka iii, 10473ff. 1793 ix, 22, 1 xiii, 58ff##cf. {kṣiti-}, {kṣudra-}, {jala-}

इन्हें भी देखें : क्षितिजन्तु; क्षुद्रजन्तु; जन्तुकम्बु; जन्तुकारी; जन्तुगृह; जन्तुघ्न; जन्तुजातमय; जन्तुनाशन; अम्बुकण्टकः, अम्बुकिरातः, मकरः, कुम्भीरः, घण्टिकः, शिशुमारः; हिङ्गु, सहस्त्रवेधि, जतुकम्, वाल्हिकम्, वाल्हीकम्, रामठम्, जन्तुघ्नम्, वाल्ही, गृहिणी, मधुरा, सूपधूपनम्, जतु, केशरम्, उग्रगन्धम्, भूतारिः, जन्तुनाशनम्, सूपाङ्गम्, उग्रवीर्यम्, अगूढगन्धम्, भेदनम्; अलक्ष्य; श्वेतगजः, श्वेतकुञ्जरः, पाण्डुः, पाण्डुनागः;

These Also : ermine; amphibian; animal; guinea; leviathan; vent;