संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

गण्डा — सप्तर्षीणाम् एका सेविका ।; "गण्डायाः उल्लेखः महाभारते वर्तते" (noun)

इन्हें भी देखें : गण्डाङ्ग; गण्डान्त; गण्डारि; गण्डाली; गण्डाश्मन्; सर्पगन्धा, सर्पाक्षी, गन्धनाकुली, गण्डाली, नाडीकलापकः; रुक्षता, रुक्षत्वम्, रौक्ष्यम्, पारुष्यम्; रोमान्तिका; यूकाः, लोमकीटः, केशकीटः, स्वेदजः; गलगण्डः; एकचरः, खड्गः, खड्गी, एकशृङ्गः, गण्डः, गण्डकः, गण्डाङ्गः, वनोत्साहः, तैतिलः; काञ्चनारः, कोविदारः, चमरिकः, कुद्दालः, युगपत्रकम्, कणकारकः, कान्तपुष्पः, करकः, कान्तारः, यमलच्छदः, काञ्चनालः, ताम्रपुष्पः, कुदारः, रक्तकाञ्चनः, विदालः, कुण्डली, रक्तपुष्पः, चम्पः, युगपत्रः, कनकान्तकः, कनकारकः, कर्बुदारः, गण्डारिः, गिरिजः, चमरिकः, ताम्रपुष्पकः, महापुष्पः, युग्मपर्णः, युग्मपत्रः, वरलब्धः, विदलः, शोणपुष्पकः, सत्काञ्चनारः, सिंहास्यः, हयवाहनसङ्करः, हयवाहनशङ्करः, सुवर्णारः, स्वल्पकेसरी, आस्फोतः, कषायः;

These Also : zygomatic bone; malar bone; cheekbone; zygomatic; malar; cheek-bone; cheek bone; jugal bone; zygoma;