संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

कास् — मुखात् कफनिष्कासनानुकूलव्यापारः।; "पितामहः रात्रौ बहु कासति।" (verb)

Monier–Williams

कास् — {kās} cl. 1. Ā. {kāsate} (perf. {kāsāṃ cakre} Pāṇ. 3-1, 35 ( also Comm. on Bhaṭṭ. v, 105)##{cakāse} or {kāsām āsa} Vop.), to cough Suśr. (once P. Pot. {kāset})

कास् — {kās} f. cough AV. i, 12, 3 ; v, 22, 10 and 11

इन्हें भी देखें : अर्कास्वा; उत्कास्; एकास्य; कर्कटकास्थि; काकास्या; कालिकास्तोत्र; कास्तम्बर; कास्तीर; सुनामी; भूमुद्गकणः, भूमुद्गकणीका, भूमुद्रकणिकः; सिकन्दरिया; लटकिया-नौकास्थानम्;

These Also : suspiciously; suspicious; shin-bone; shinbone; jawbone; Lancaster; eighty one; lancaster; mandible; shin bone;