संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

कापाल — {kāpāla} mf({ī})n. (fr. {kapāla}), relating to the skull or cranium R. i, 29, 13 VarBṛS. (= Pañcat.)##made of skulls Prasannar. lxxviii, 15##m. a follower of a particular Śaiva sect of ascetics ( {kāpālika})##the plant Cucumis utilissimus L##({ās}), m. pl. the school of Kapālin##({ī}), f. the Embelia Ribes L##a clever woman L##({am}), n. a kind of leprosy Car. vi, 7

इन्हें भी देखें : कापालि; कापालिक; कापालिन्; खण्डकापालिक; चण्डकापालिक; मायाकापालिक; षण्डकापालिक; कापालिकः; कापालिका; क्रूरता, अकरुणत्वम्, क्रौर्यम्, निरनुक्रोशः, निर्घृणा, निर्घृणता, निर्घृणत्वम्, निर्दयत्वम्, निस्त्रिंशत्वम्, नैर्घृण्यम्, रौक्ष्यम्, कापालिकत्वम्; काष्ठपञ्जरम्; षण्डकापालिकः;