संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


उन्मुख

मुह ऊपर उठाये‚ आशावान्‚ समीप

raising the face, expecting, near to

विवरणम् : उर्ध्‍वं मुखं यस्य
शब्द-भेद : विशे.
संस्कृत — हिन्दी

उन्मुख — यस्य मुखं शिखरं वा ऊर्ध्वदिशि वर्तते।; "सः उन्मुखानां पर्वतानां शिखराणि पश्यति।" (adjective)

Monier–Williams

उन्मुख — {un-mukha} ({ud-mu}), mf({ī})n. raising the face, looking up or at Suśr. Megh. Kum. Kathās. Pañcat. &c##waiting for, expecting R. Kum. Kathās. &c##near to, about to Vikr. Bhartṛ. VarBṛS. &c##m. N. of an antelope (supposed to have been a Brāhman and hunter in former births) Hariv. 1210

इन्हें भी देखें : उन्मुखता; उन्मुखदर्शन; उन्मुखीकरण; उन्मुखीकरणकार; उन्मुखर;

These Also : earthbound;