संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


आनूप

अनूप में रहने वाला

living in a place near water

शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

आनूप — {ānūpa} mfn. (fr. {anūpa} g. {kacchâdi} [ 4-2, 133]), belonging to a watery place##wet, watery, marshy##m. any animal frequenting watery or marshy places, as fishes, buffaloes, &c. (cf. {anūpa})##a descendant of Anūpa##({am}), n. N. of a Sāman iv, 6, 1

इन्हें भी देखें : आनूपमांस; आनूपक; महिषः, रक्ताश्वः, अश्वारिः, लुलापः, वाहद्विषा, कासरः, सैरिभः, यमवाहनः, विषज्वरा, वंशभीरुः, रजस्वलः, आनूपः; जलाढ्य, कच्छ, पल्वल्य, आनूप, अनूपप्राय, कर्दमित, कार्दम, कलुष, पङ्कमय, पङ्कवत्, पङ्कभारक; जलाढ्य, जलप्राय, अनूप, बहूदक, उदन्य, अपवत्, अपस्, अप्त्य, अम्बुमत्, अम्मय, आनूप, आप्य, उदकल, उदज, उदन्वत्, औदक, कज, जाल, नारिक, बह्वप्, बह्वप, वार्य, सजल, साम्भस्, अम्बुमती; क्लिन्न, अवोद, आक्लिन्न, आनूप, आर्द्र, आर्द्रक, उपक्लिन्न, ओल, ओल्ल, क्नूत; महिषः, लुलापः, सैरिभः, यमाहनः, विषज्वरन्, वंशभीरुः, रजस्वलः, आनूपः, रक्ताक्षः, अश्वारिः, क्रोधी, कलुषः, मत्तः, विषाणी, गवली, बली;