संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

असन — {asana} n. (√2. {as}), throwing, sending, a shot RV. i, 112, 21 ; 130, 4 AV##(mfn.) one who throws or discharges L##({ā}), f. a missile, an arrow RV

असन — {asana} m. the tree Terminalia Tomentosa Jain. Suśr##(ct 3. {aśana}.)

इन्हें भी देखें : असन्; असन्मति; असन्मन्त्र; असन्मान; असनपर्णी; असनाभि; असनि; असन्न; असन्तुलित; असहकाराभियानम्; पीतशालः, असनवृक्षः; असन्गः;

These Also : unsensational; discontented; discontentment; dissatisfaction; dissatisfied; distant; remote; unsatisfactory;