संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


Monier–Williams

अव्याप्य — {a-vyāpya} ind. p. not pervading generally, not extending to the whole circumstances L

इन्हें भी देखें : अव्याप्यवृत्ति;