संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


अर्थ्य

अर्थ वाला, उचित, विवेकी, धनी

suitable, judicious, rich

उदाहरणम् : अर्थ्यामर्थपतिर्वाच्यम्, रघु. १/५९ ।
शब्द-भेद : विशे.
Monier–Williams

अर्थ्य — {arthya} mf({ā} Pāṇ. 4-4, 92) n. = {arthanīya}, q.v. L##proper, fit R. Ragh. Kum##rich Pañcat. Kathās##intelligent, wise L##= {dhruva} L##({am}), n. red chalk L

इन्हें भी देखें : शिलाजतुः, गैरेयम्, अर्थ्यम्, गिरिजम्, अश्मजम्, शिलाजम्, अगजम्, शैलम्, अद्रिजम्, शैलेयम्, शीतपुष्पकम्, शिलाव्याधिः, अश्मोत्थम्, अश्मलाक्षा, अश्मजतुकम्, जत्वश्मकम्;