संस्‍कृतशब्‍दकोशः

संस्‍कृत-हिन्दी-आंग्ल शब्दकोश


संस्कृत — हिन्दी

अप्रतिकारिन् — यः उपायं न करोति।; "अप्रतिकारी मनुष्यः समस्याभिः पीडितः भवति।" (adjective)

Monier–Williams

अप्रतिकारिन् — {a-pratikārin} mfn. (said of patients) not using a remedy, not permitting the employment of a remedy Suśr