Monier–Williams
अपया — {apa-√yā} to go away, depart, retire from (abl.)##to fall off: Caus. {-yāpayati}, to carry away by violence BhP
इन्हें भी देखें :
अपयात;
अपयातव्य;
अपयान;
निष्कासित, बहिष्कृत, विवासित;
अभिज्ञा, स्मृतिः, अभिज्ञानम्, स्मृतम्, संस्मृतिः, स्मरणम्;
त्यज्, हा, व्युत्सृज्, उज्झ्, अपास्, मुच्, प्रोज्झ्, प्रहा, विप्रहा, विमुच्, विसृज्, विहा, उत्सृज्, उद्विसृज्, परिहा, निर्गम्, अपगम्, अपे, अपया, अपसृ, अपक्रम्;
अपगम्, अपया;
पलाय्, अपया, द्रु, प्रद्रु;
बढईजातिः;
प्रस्थानम्, प्रयाणम्, गमनम्, अपगमः, व्यपगमः, विगमः, अपायः, अपयानम्, सम्प्रस्थानम्, अपासरणम्, अपसरणम्, अपक्रमः, अपक्रमणम्, उत्क्रमणम्, अत्ययः, निर्गमः, विसर्गः, वियोगः;